Projekt i wykonanie: M. Papuga

francja m italia wielkabrytania m

Kościół parafialny pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny z 1346 r.

Opublikowano: poniedziałek, 19, maj 2014

kosciół czchowPierwszą czchowską świątynię wzniesiono w stylu romańskim jeszcze w czasach, kiedy Czchów był własnością benedyktynów tynieckich, w pierwszej połowie XII wieku. Do budowy obecnej świątyni wykorzystano kamienie z kościoła romańskiego, budując z nich m.in. gotyckie szkarpy. We wschodnią ścianę prezbiterium wmurowano fragmenty gzymsu romańskiego. Obecny kościół zbudowany został w stylu gotyckim. Jest to kościół orientowany, tzn. ustawiony na wschód. Wzniesiony został na planie podłużnym, z szeroką prostokątną nawą i węższym prezbiterium. Kościół w Czchowie jest najstarszym i najlepiej zachowanym zabytkiem architektury sakralnej. Jego walory historyczne i artystyczne podnosi zachowana do dziś gotycka polichromia ścienna (freski), należąca do najstarszych i najcenniejszych zabytków dawnego malarstwa w Polsce. W 2011 r. podczas prac konserwatorskich odkryto polichromię, znajdującą się także na sklepieniu w prezbiterium. Obecny kościół parafialny stoi na miejscu kościoła romańskiego z XII wieku, w całości murowanego, którego fundatorem mógł być Kazimierz Sprawiedliwy i z którego do dziś pozostały jedynie nieliczne relikty m. in. dwie rzeźby kamienne, w tym lew romański, znajdujący się obecnie u stóp figury św. Floriana w rynku. Do kościoła prowadzą wejścia, otoczone gotyckimi portalami. W prezbiterium sklepienie jest krzyżowo- żebrowe. Tutaj też znajdują się wsporniki sklepienne w kształcie maszkaronów. Dwa z nich mają ludzkie twarze, które wyrażają różnego rodzaju grymasy. Przed ołtarzem stoi gotycka chrzcielnica z 1506 r., w kształcie kielicha, z drewnianą późniejszą przykrywą. Na granicy prezbiterium i nawy umieszczone są dwa renesansowe nagrobki. Po stronie lewej znajduje się nagrobek Kaspra Wielogłowskiego wykonany z czerwonego marmuru i piaskowca. Powyżej znajduje się marmurowa tablica z napisem w języku staropolskim. Tekst uchodzi za najstarszy znany wiersz nagrobny w języku polskim. Pomnik wykonał prawdopodobnie w II połowie XVI wieku słynny mediolański rzeźbiarz Hieronim Canavesi. Drugi pomnik nagrobny Magdaleny z Koczmerowskich Wielogłowskiej wykonany został w całości z piaskowca. Datowany jest też na wiek XVI. Wielogłowscy herbu Stary Koń byli dziedzicami Jurkowa oraz części Drużkowa. Przeznaczyli znaczne sumy pieniężne na kościół. W nawie umieszczona jest barokowa ambona z XVIII wieku i dwa boczne ołtarze, wykonane na początku XX wieku w stylu, zwanym tyrolskim. W jednym, z lewej strony, jest rzeźba Najświętszego Serca Pana Jezusa, a w ołtarzu z prawej – rzeźba Matki Bożej Bolesnej, „Pieta” – wykonana przez anonimowego artystę w XV wieku. W wieku XVIII bryłę kościelną rozbudowano o kaplice boczne. Do czasów współczesnych zachowała się kaplica od strony północnej, obecnie pod wezwaniem św. Józefa. Ma ona wyraźny styl barokowy, a nakryta jest kopułą. Znajduje się tutaj obraz Madonny z Dzieciątkiem, datowany na XVII wiek, wzorowany na ikonie Matki Boskiej Śnieżnej z kościoła Santa Maria Maggiore w Rzymie. Kaplica boczna południowa dziś nie istnieje, ale jest po niej ślad w postaci zamurowanej arkady. W kruchcie kościoła znajduje się sklepienie krzyżowe ze zwornikiem, na którym jest pieczęć w formie kościoła z wieżyczką. Przy ścianie – kropielnica z XVI wieku, a na ścianie krucyfiks z wieku XVII. Od strony południowej kościoła, na zewnątrz, zobaczymy drzwi, wiodące do bocznej kaplicy, pochodzące prawdopodobnie z zamku czchowskiego. Wykonane są z żelaznej kutej blachy, jednoskrzydłowe, podzielone na kwadratowe pola za pomocą listew przybitych gwoździkami o rozetowych główkach.

Odsłony: 2571